معرفی کتاب تسلی ناپذیر

اثر کازوئو ایشی گورو از انتشارات ققنوس - مترجم: سهیل سمی-ادبیات ژاپن

ارسال شده توسط ایران کتاب در تاریخ شنبه 3 تیر 1396
Unconused یک بار یک رمز و راز روانشناختی جذب کننده است، طنز خشن از فرقه هنر و مطالعه شخصیت خیره کننده یک مرد که زندگی عمومی او را فراتر از کنترل او تسریع شده است. رایدر، پیانیست مشهور، وارد یک شهر اروپای مرکزی می شود که نمیتواند برای کنسرتی که می تواند به یاد داشته با قبول دادن آن را شناسایی نکند. اما پس از آنکه او با چشم انداز وحشتناک و غم انگیز - و همیشه عجیب و غمگینی به عنوان یک رویا ممکن است می گذرد - او به طور پیوسته متوجه می شود که او در معرض مهم ترین عملکرد زندگی خود است. Ishiguros مطالعات فوق العاده و اصلی از یک مرد که زندگی خود را فراتر از کنترل خود را تسریع شده است در انتشار توسط مفتی، انحراف - و بالاترین ستایش دیده شد.


خرید اینترنتی کتاب تسلی ناپذیر
معرفی کتاب تسلی ناپذیر
جستجوی کتاب تسلی ناپذیر در گودریدز

معرفی کتاب تسلی ناپذیر از نگاه کاربران
به عنوان یک فرد که به صورت اجباری لیست ها را ایجاد می کند و نگرانی ها در مورد عبور چیزهایی از آنها را می گیرد، من این کتاب را با اضطراب ناگهانی پایین می خوانم. شخصیت اصلی، یک پیانیست مسافرت در یک شهر اروپایی نامشروع، به طور مداوم وعده داده و مسئولیت های عظیمی را به عهده می گیرد و پس از آن نمی تواند با دلایل مختلف پوچ و نارسایی کند. سبک کتاب منحصر به فرد و غیر منتظره جذاب است، اما تجربه غرق شدن در داستان یکی از سرخوردگی است. من می بینم که افراد دیگر همدیگر را با کافکا آشنا می کنند. من همچنین کافکا را برای بسیاری از دلایل مشابه ناامید میشمارم، بنابراین این مقایسهها برای من مناسب است. به طور کلی: argh!

مشاهده لینک اصلی
این احساس مشابهی به جرم و جنایت دارد. مجازات یا ترس و نفرت در لاس وگاس: تیره، ناراحت کننده و مبهم دیوانه. با این وجود، شاهکار، هیچ کمکی به آن نیست. بسیار بزرگ است و در عین حال از طریق این چیزی که در طول بیش از یک هفته طول می کشد، به آسانی به این دلیل است که قانع کننده و قابل خواندن است. بهترین توصیفی که من می توانم بکنم این است که خواندن معادل ادبی یک نقاشی توسط موریته - عادی، هر روز ساخته شده سورئال. داستان در اولین شخص و از طریق چشم یکی آقای رایدر در ابتدا شما تعجب می کنید که آیا از ریزش جت و یا احتمالا آمنیازیس رنج می برید، اما بعد از آن به آرامی روی شما می افتد که در واقع به عنوان یک رویا خوانده می شود و هیچ وقت کاملا روشن نیست که آیا این ریدر واقعی است یا خیر ادراک - یعنی او دیوانه است - یا به سادگی یک ساختار ادبی است. هر کسی که با او ملاقات می کند، داستان های زندگی خود را به او می دهد، فرض می کند که او چه برنامه ای را می داند، انتظار می رود او را بفهمد که چه چیزی صحبت می کند و اینکه او آماده است و در عین حال در برخی از سناریو های کلاسیک کلاسیک، اجازه می دهد تا آنها را از یک صحنه به سوی دیگر هدایت کند. این بدان معناست که خواندن آن احساس شما را همانطور که در دقیقا همان نوع از رویاها انجام می دهید، به آرامی عصبی، مضطرب، و ناخوشایند از همه چیز، تمایل به وضوح، توضیح و یا نوعی از پایان دادن به نقش غلتکی-کوهپیمایی سفر به سفر و در آن بدون اینکه کاملا به جایی که شما فکر می کنید به معنای رفتن بود. شما ناامید هستید تا رایدر در واقع همه چیزهایی را که او ادعا می کند که او باید انجام دهد یا آنکه از او از او بپرسد، انجام دهد و در عین حال انحرافات و حواس پرتی ها یکی پس از دیگری و هیچ چیز کاملا به همان اندازه باید باشد. تنها زمانی که شما در مورد سه چهارم از راه است که از طریق آن به آرامی همه چیز شروع به جمع آوری و شما به طور ناگهانی نابغه در نوشتن را ببینید - این عجیب و غریب دیوانه، خطی در واقع چیزی شگفت آور را تشکیل می دهند. همانطور که داستان گسترش می یابد ، ما احساس همدردی زیادی با رایدر می کنیم، زیرا او در این دنیای فوق العاده فانتزی است که در آن هیچ چیز احساس خاصی نمی کند و زمان و فضا به نظر می رسد که به زود خم می شود. با این حال، به آرامی، احساس سردرگمی و آمنیازیسم در شخصیت، به احساس غرور و شکوفایی می انجامد، و در نهایت می توانیم نه تنها از ناراحتی های Ryder قدردانی کنیم، بلکه همچنین از کسانی که در اطراف او هستند. در نهایت او تبدیل به خودخواهی و کم عمق می شود، و در عین حال ما ناخوشایند نیستیم - ما در این سفر با او آمده ایم، بنابراین زمانی که او را در آخرین پاسخ های او به دیگران می شناسیم، او بیش از ما غمگین است به او. شاید او هم مانند دیگران تقصیری داشته باشد، اما تا حدودی به دلیل ناتوانی خود در همدلی است. و همدلی لازم است. مردم در اطراف او فرو می ریزند - گاهی اوقات به معنای واقعی کلمه. عمق توصیف فوق العاده ای است. هر کس دارای پیروزی طولانی و طولانی است که در آن ما بسیار یاد می گیریم و شگفت آور قابل خواندن و سرگرم کننده است. در واقع شما میخواهید بیشتر بدانید، شما میخواهید بدانید چه اتفاقی خواهد افتاد، اگر رایدر همیشه با هم متحد شود و یا رویدادها به طور کامل او را شکست دهند. به هر حال، بیت بیتی، هر لایه به عقب رفته و شما بیشتر و بیشتر در مورد آن خواهید فهمید شخصیت های اصلی در اطراف او، هر کدام از آنها به Ryder وابسته است و یا چیزی از او می پرسند، او نیاز به انجام کاری دارد (یا به این ترتیب او معتقد است، درست یا غلط)، و یا به زندگی خود که خود را به خود جلب کرده است. در نهایت، داستان های آنها اهمیت بیشتری نسبت به Ryder خود پیدا کرده است، در واقع Ryder تقریبا به هر حال ممکن است ناسازگار باشد. این به خودی خود یک نظر است، تفسیری درباره انسان است و این چیزی است که من می فهمم این نویسنده خیلی کار می کند: به شما اجازه می دهد همدردی بزرگ با شخصیت اصلی داشته باشید و تنها بعد از آن نقایص خود را از طریق دیگر افراد آشکار کنید واکنش به آنها. این تکنیک فوق العاده است و شما آن را واقعا نمی بینید و یا آن را درک می کنید که تا انتهای این اتفاق می افتد. این کتاب کاملا جذاب و جذاب است و توصیفی سخت است. من می توانم آن را به شدت توصیه کنم.

مشاهده لینک اصلی
از آنجا که Ishiguro تا این حد نگران پاسخگویی شخصی است که با اتهام شخصی و عمومی متضاد است، تنها لازم است که او کتابی بنویسد که در آن یک مرد به یک کنسرت عمومی و سخنرانی و زندگی خانوادگی اش با مسئولیت بی پروا و مسئولیت منطق آزاد از رویاها (ایستادن به سخنرانی و پیدا کردن خود را برهنه؛ تبدیل به یک خوک؛ به عقب هر بار که شما قدم به جلو، و چرا جهنم نیست؟ و در حالی که شما در آن، کودک خود را نادیده بگیرد! هر وعده ای که می دهید! نادیده گرفتن یک مرد، گرفتن پای خود در مقابل شما! LIFE IS A DREAM!). یا شاید کتابی باشد که یک شخصیت عمومی باید در مورد او نگاه کند و همه مردم و حوادث را تنها به عنوان عناصر زندگی عاطفی خود به خود اختصاص دهد، در حالی که عموم مردم را تنها به عنوان وسیله ای برای هدایت خودشان می بینند برنامه های درسی: زندگی عمومی یک رابط است که در آن افراد مردم را به عنوان افراد دیگر شناختند؛ فقط من هستم! یا شاید کتابی باشد که این ایده را مطرح کند که رویاها هر کدام را معنی می دهند، با ارائه فقر انتخاب و تجربه که رویاها را نشان می دهد. یا شاید کتابی باشد که اثبات کند که معنای کلی را می توان در رویاها و ناخودآگاه پیدا کرد، به ما رویا زندگی یک شخصیت داده و عملا التماس می کند که بیوگرافی مناسبی از نمادها بیرون بیاوریم. افکار بیشتر: http: // alisonkinney .com / 2014/01/12 / ka ... با تشکر!

مشاهده لینک اصلی
من از این کتاب تقریبا همان قدر که از خودم متنفرم برای اتمام آن متنفر بودم! اگر آن کتاب کتابخانه ای نبود، من واقعا آن را پرتاب می کردم. من بی وقفه خشمگین شدم من صادقانه انتظار داشتم پایان را ببینم و آن را ببینم و بعد از آن بیدار شدم و آن را یک رویا بود، اما حتی زمانی که حتی این اتفاق رخ نداد، حتی تحقیر آمیز بود، مانند غول حساسیت dreamesque که 500 صفحه قبلی را اشغال کرده بود. شخصیت های ضعیف و ناتوانی در انجام آنچه او می خواهد انجام دهد فراتر از تحریک بود و غیر ممکن بود احساس چیزی نسبت به رایدر به جز تحقیر تا پایان. من متوجه شدم که شخصیت های خاصی در نظر داشتند که در جوانی خود رایدر را نمایندگی می کنند، اگر حوادثی که در اطراف این مفهوم نبودند، خیلی آزار دهنده بود و حتی این به اندازه کافی برای من به این کتاب احترام نداشت. من این را مستقیما پس از خواندن باقی مانده از روز که من دوست داشتم. بگوئید که من با این کتاب ناامید شدم. من واقعا ازش متنفر بودم و بعد از اتمام آن، بدترین حالت را به من داد. من صادقانه می گویم من نمی خواهم آن را به کسی توصیه کنم.

مشاهده لینک اصلی
بسیاری از بازرسان از KOBOBOOKSA ها می دانند که این رمان دارای ساختار عجیب و غریب است. برخی از خوانندگان این را کنار گذاشتند و می توانم بفهمم چرا. اغلب مکالمات تکراری طولانی از گفت و گو وجود دارد که صادقانه به سادگی تلاش و خسته کننده هستند. اگر تصمیم گرفتید که رمان را بررسی کنید، خوب، هشدار داده شده است. نکته این است که من با مشکل رویا یا عصبانیت مشکل ندارم. من از کافکا در ساحل لذت بردم\n، The Wind-Up Bird Chronicle\nو دادگاه هر کدام از این ویژگی ها دارند. خوب انجام شده، من احساس می کنم که آنها می توانند بسیار قدرتمند باشند. با این حال، ساختار و سبک خواب در اینجا هرگز به نظر نمیرسد خیلی زیاد باشد. در حقیقت، به نظر میرسید که قصد رمان را مثبت تلقی کند. Ishiguro به خوبی می بیند که کیفیت رویاهای غیر واقعی است. رایدر در اوایل رمان، در یک شام تنها لباس پوشیدنش را پوشید و بلند شد تا سخنرانی کند. با این حال، او متوجه می شود که لباس پوشیدنش از بین رفته است و در مقابل مخاطب ایستاده است. در یک قسمت دیگر، رایدر ملاقات یک زن، سوفی. او او را به آپارتمانش دعوت می کند، اما زمانی که او شروع به پیگیری می کند بعد از اینکه او به طور مداوم عقب نشینی می کند، متوجه می شود که با وجود تلاش هایش نمی تواند به او برسد. زمانی وجود دارد که این اثر کابوس بسیار خوب عمل می کند. این فضای بسیار زیبا فضای استیلی خیره کننده است، کار بی وقفه تلاش برای زنده ماندن به انتظارات ناخودآگاه والدین و کیفیت تلخ زندگی یک زندگی که در اسکریپت ها و رفتارهای غریب به دام افتاده است. متأسفانه، به نظر من این کیفیت همان کابوس بی پایان «رویاپردازانی که خود را در حوادث غیرمنتظره و غیر منتظره از بین می برد» نیز باعث شد که رمان خود را تضعیف کند، زیرا اغلب رویداد این رویداد توسط بازیگر درگیر است اگر عمدی بود. به عنوان مثال، وقتی سوفی بعد از تلاش بی وقفه او برای رسیدن به او، ریدر را دنبال می کند، از عملش عذرخواهی می کند و می گوید که فکر می کند او عقب مانده است زیرا او آرزوی رفتن به آپارتمانش را ندارد. آنچه که من برای شب عصر برنامه ریزی کرده بودم و شاید تصور می کردم شاید همه چیز رانده شود. با توجه به این که پیاده روی آنها از مرکز شهر تا حومه تاریک و بی روح آن زمانی بود که آپارتمان در شهر بود، این در خیابان ها ضعیف و باور نکردنی است. تا چه حد اعمال صوفیان بخشی از روحیه ی سبک رمان است و به چه میزان شخصیت رانده شده اند؟ ما نمی دانیم. همانگونه که عنوان می گوید، Unconsoled، بسیاری از موضوعات مشابه را به عنوان پیشینیان خود، The Remains of the Day: مردی که خود را به مجموعه ای از ارزش ها، از دست دادن عشق و اهمیت روابط انسانی متعهد است، بازمیگرداند. با این حال، بر خلاف استیونز که به صراحت خودش را به سمت حرفه خود اختصاص داده و عمدا از عشق فرار کرده است، به دلیل سبک رویایی Unconsoled و تمایلش برای توضیح وقایع بسیار شبیه غیر واقعی از روی شخصیت رویایی، هرگز نمی توانیم بگوییم رایدر در واقع به دلیل شخصیت و اعتقاداتش داوطلبانه عمل می کند یا این که آیا این همه بخشی از کیفیت صدای کورکورانه داستان است. به عنوان مثال، رایدر اولین بار با سوفی به سوفی می آید که از او خواسته است با پدرش، یک متصدی در هتل که در آن اقامت دارد با او صحبت کند. در ابتدا او او را نمی داند. سپس، پس از شروع صحبت با او، او به تدریج به یاد می آورد که او در واقع در رابطه نزدیک با او است، اگر چه او نمی تواند دقیقا یاد بگیرند که چه نوع رابطه ای است. یک اثر مشابه با پسر سوفی، بوریس، که از زمان به زمان تلاش می کند با آن ارتباط برقرار کند، استفاده می شود. این تلاش بوئیس که رفتارش اغلب منحرف است، از بین رفته است. با این حال، آیا این چیزی است که کودک در واقع همانند یک بار دیگر از منطق غیر منطقی رویاها است؟ آیا Ryder واکنش به کودک است، بین افرادی که دوست دارند کسی است که به مدت طولانی به خوبی شناخته شده است و خشم بر علیه یک کودک ترسناک او فقط فقط ملاقات، اجباری واقعی و یا به سادگی تلخ؟ این ممکن است کمتر از یک مشکل باشد مگر این که رمان در مورد هدف Ryders هارپین نگه دارد، همانطور که در ابتدا POV نوشته شده است، او به توضیح اهداف و احساسات خود برای ما ادامه می دهد. بنابراین مهم است که، همانطور که نوشته شده است، آیا رایدر برای ما مهم است یا اینکه او یک مرد احمق است یا به سادگی در یک کابوس ناپذیر به دام افتاده است، چه کسی رایدر است، اهدافش چیست و چگونه بر این نیت عمل می کند. و ما نمیتوانیم بدانیم و ما نمیتوانیم بدانیم، زیرا سبک رمانتیک داستان، ما را از دانستن اینکه آیا اعمال یا ناتوانی او بر شخصیت او یا فقط بخشی از سبک داستان است، مانع می شود. بنابراین، برای من، رایدر تبدیل به یک cypher آزار دهنده با حدود اهمیت و ماده به عنوان یک رویا محو شدن پس از من بیدار شده و از چشم من از خواب.

مشاهده لینک اصلی
دسته بندی های مرتبط با - کتاب تسلی ناپذیر


#جایزه نوبل ادبیات - #ادبیات ژاپن - #ادبیات انگلیس - #ادبیات داستانی - #داستان فلسفی - #ادبیات معاصر - #دهه 1990 میلادی - #جایزه ی کل تن هم - #پرافتخارترین کتاب ها - #انتشارات ققنوس - #کازوئو ایشی گورو - #سهیل سمی
#انتشارات ققنوس - #کازوئو ایشی گورو - #سهیل سمی
کتاب های مرتبط با - کتاب تسلی ناپذیر


 کتاب غول مدفون
 کتاب تسلی ناپذیر
 کتاب شکار گوسفند وحشی
 کتاب زن در ریگ روان
 کتاب به آواز باد گوش بسپار
 کتاب کیوتو (پایتخت قدیم)